Fylgstu með okkur á Facebook

Formannsvísur

  • 1. Framróður
  •  
  • Hafaldan háa!
  • hvað viltu mér?
  • berðu bátinn smáa
  • á brjósti þér,
  • meðan út á máva-
  • miðið ég fer.
  •  
  • Svalt er enn á seltu,
  • sjómenn vanir róa,
  • köld er undiralda,
  • árum skellur bára;
  • dylur dimmu éli
  • dagsbrún jökulkrúna;
  • svæfill sinnir ljúfum
  • svanna heima í ranni.
  •  
  • Föður minn á miði
  • móðir syrgði góðan,
  • köld er undiralda,
  • árum skellur bára;
  • bræður mína báða
  • bæjum sneyddi ægir;
  • svalt er enn á seltu,
  • sjómenn vanir róa.
  •  
  • Einatt ölduljóni
  • á óalegan sjóinn
  • hrundu hart um sanda
  • hraustir menn úr nausti;
  • heill kom heim að öllu
  • halur og færði valinn
  • hlut í háum skuti
  • hjúa til og búa.
  •  
  • Björgum enn til bjargar
  • báti, verum kátir!
  • svæfil sinnir ljúfum
  • svanna heima í ranni.
  • Nótt er enn, þótt ótta
  • af sé liðin hafi;
  • dylur dimmu éli
  • dagsbrún jökulkrúna.
  •  
  • Hræðumst lítt, þótt leiði
  • löður árarblöðum
  • eld í spor og alda
  • úfin froðu kúfist;
  • rerum fast úr fjöru,
  • fram gekk tamin snekkja
  • vel á vogi svölum.
  • Við erum nú á miði!
  •  
  • 2. Seta
  •  
  • Mardöll á miði
  • í myrkbláum sal!
  • seiddu nú að sviði
  • sækindaval;
  • láttu fara í friði
  • fengsælan hal.
  •  
  •  
  • Stjóri sökk að sjávargrunnum,
  • situr yfir hvikum unnum
  • veiðimaður á valtri skeið;
  • förum öngul beittan beita,
  • báru knýja og fiska leita
  • þöngli nær á þorskaleið.
  •  
  • Bítur undir borði gráu;
  • blótaðu ekki seiði smáu,
  • slepptu því heldur, maður minn!
  • Ég er að draga þorsk úr þara,
  • það varð honum feigðarsnara
  • að hann gleypti öngulinn.
  •  
  • Hjálpi drottinn höndum öllum!
  • hækkar dagur á austurfjöllum,
  • senn á báru sólin skín.
  • Dragðu, sveinn! úr djúpi köldu
  • dagverð þinn, sem býr í öldu,
  • hlutartalan hækki þín!
  •  
  • Hvað mun hugsa þessi þorri,
  • þilju sem að undir vorri
  • háskatólin hremma fer?
  • þótt þeir sjái, séu dregnir
  • synir þeirra, beitufegnir
  • gamlir þorskar gleyma sér.
  •  
  • Ég hef varla við að draga;
  • verði það svona alla daga,
  • meðan nokkur maður rær!
  • Nú er hlaðinn bátur að borði,
  • blessaður unninn nægtaforði;
  • þökk og heiður sé þér, sær!
  •  
  • 3. Uppsigling
  •  
  • Útrænan blíða,
  • sem oft kysstir mig!
  • láttu nú líða
  • yfir leifturstig
  • fleyið mitt fríða,
  • svo faðmi ég þig.
  •  
  •  
  • Reisum tré, svo renni að ósi
  • rangajór, því langar stórum
  • nú að heilsa bæ og búi
  • báruþegn, er stýri gegnir;
  • breiðum voð, svo gráan græði
  • getum kvatt, því nóg er setið.
  • Sælla vart er eitt að öllu
  • en að sigla heim til kvenna!
  •  
  • Bíður kona heima á hlaði,
  • hrædd og fegin seglið eygir,
  • sér að hleypur, hyggur steypist
  • hrannaljón á djúpu lóni;
  • vonin dregur, óttinn agar,
  • undan lítur þá og flýtir
  • sér að kyssa, sinn að blessa
  • son og minn, á rjóðar kinnar.
  •  
  • Herðið, drengir! hratt á strengjum,
  • horfði við á goluborða
  • nú að leystust tengslin traustu,
  • teygir blakkur sævar makka;
  • geysa tekur gangi fúsum
  • gnoðin mín um hvíta boða.
  • Sælla vart er eitt að öllu
  • en að sigla heim til kvenna!
  •  
  • Lægjum voðir nú í næði,
  • nóg er siglt, sem fyrr var róið,
  • knararstefni vel að vörum
  • víkjum undan sævarríki.
  • Þökkum drottni þeim er hlotnast
  • það oss lét að allir getum
  • hraustir borið heim að nausti
  • hlutarval úr fermdum skuti.
Samið árið 1844.
Eiginhandarrit af hlutum kvæðisins er varðveitt í Árnastofnun í handritasafni Konráðs Gíslasonar (KG 31 a II).
Frumprentun í: Fjölnir 8. ár, 1845.
Til fróðleiks
  • Áhersla á nýyrði á degi íslenskrar tungu 2018
  • Nýyrðasmíð Jónasar í Orðbragði
  • Vísubotn 2018 - vísnasamkeppni grunnskólanema
  • Grein um steinasöfn Jónasar í Náttúrufræðingnum
  • Enn finnast bréf Jónasar
  • Raddir íslenskunnar 2017 - örmyndbönd
  • Jarðeldasaga Íslands
  • Nýr fánadagur - Dagur íslenskrar tungu
Landsbókasafn Íslands - Háskólabókasafn