Fylgstu með okkur á Facebook

Grátittlingurinn

  • Ungur var eg, og ungir
  • austan um land á hausti
  • laufvindar blésu ljúfir,
  • lék eg mér þá að stráum.
  •  
  • En hretið kom að hvetja
  • harða menn í bylsennu,
  • þá sat eg enn þá inni
  • alldapur á kvenpalli.
  •  
  • Nú var trippið hún Toppa,
  • tetur á annan vetur,
  • fegursta hross í haga,
  • og hrúturinn minn úti.
  •  
  • Þetta var allt, sem átti
  • ungur drengur, og lengi
  • kvöldið þetta hið kalda
  • kveið eg þau bæði deyði.
  •  
  • Daginn eftir var aftur
  • upp stytt, svo að menn hittu
  • leið um snjóvgar slóðir
  • storðar, og frost var orðið.
  •  
  • En það sem mest eg unna
  • úti – Toppa og hrútur –
  • óvitringarnir ungu
  • einmana kuldann reyna.
  •  
  • Sekur var eg, og sækja
  • sjálfsagt hlaut eg með þrautum
  • aleigu mína og ala
  • ötull bæði við jötu.
  •  
  • Hvurnig fór? Hér eg gjarna
  • hjarta mannlegt um sanna,
  • að hvað sem hinu líður
  • hjartað gott skóp oss drottinn.
  •  
  • Ég fann á millum fanna
  • í felling á blásvelli
  • lófalága við þúfu
  • lítinn grátittling sýta.
  •  
  • Flogið gat ekki hinn fleygi,
  • frosinn niður við mosa,
  • augunum óttabljúgum
  • á mig skaut dýrið gráa.
  •  
  • Hefði eg þá séð mér hefði
  • hundrað Toppum og undrum
  • ótal hornóttra hrúta
  • heitið drottinn, eg votta:
  •  
  • Abrahams dýrðardæmi
  • drengur í litlu gengi
  • aldrei á Ísafoldu
  • eftir breytir, en neitar.
  •  
  • Kalinn drengur í kælu
  • á kalt svell, og ljúft fellur,
  • lagðist niður og lagði
  • lítinn munn á væng þunnan.
  •  
  • Þíddi allvel og eyddi
  • illum dróma með stilli
  • sem að frostnóttin fyrsta
  • festi með væng á gesti.
  •  
  • Gesti yðar! því ástar
  • óhvikul tryggð til byggða
  • vorra leiðir á vorum
  • vegarslynga tittlinga.
  •  
  • Lítill fugl skaust úr lautu,
  • lofaði guð mér ofar,
  • sjálfur sat eg í lautu
  • sárglaður og með tárum.
  •  
  • Felldur em eg við foldu
  • frosinn og má ei losast;
  • andi guðs á mig andi,
  • ugglaust mun eg þá huggast.
Samið árið 1843.
Eiginhandarrit er ekki til.
Frumprentun í: Fjölnir 6. ár, 1843.
Einnig prentað í: Ljóðmæli eptir Jónas Hallgrímsson. B. Pjetursson og K. Gíslason hafa sjeð um prentunina. Khöfn 1847.
Til fróðleiks
  • Áhersla á nýyrði á degi íslenskrar tungu 2018
  • Nýyrðasmíð Jónasar í Orðbragði
  • Vísubotn 2018 - vísnasamkeppni grunnskólanema
  • Grein um steinasöfn Jónasar í Náttúrufræðingnum
  • Enn finnast bréf Jónasar
  • Raddir íslenskunnar 2017 - örmyndbönd
  • Jarðeldasaga Íslands
  • Nýr fánadagur - Dagur íslenskrar tungu
Landsbókasafn Íslands - Háskólabókasafn