Fylgstu með okkur á Facebook
Kveðja og þökk Íslendinga til Alberts Thorvaldsens

Kveðja

  • Í höfum norður
  • við himin gnæfir
  • eyja ísi skyggnd
  • og eldi þrungin;
  • þar rís hin fagra
  • feðra þinna
  • móðurmold
  • úr mararskauti.
  •  
  • Fjöld sá hún frægra
  • fólkbetringa,
  • vara þeim visku
  • vant né snilli,
  • þó hefir engi
  • annar sem þú,
  • frægðargeisli
  • yfir fold þá skinið.
  •  
  • Sæl þættist hún
  • ef hún sjá mætti
  • yndi fegurst
  • augna sinna;
  • sæl þættist hún
  • ef hún sjálf mætti
  • frægð þá fullþakka
  • er hún fékk af þér.
  •  
  • Hver hefir dýrra
  • af drottni þegið
  • annar og unnið
  • erindi þér?
  • veitti þér fulla
  • fegurð að skoða
  • himnahöfundur,
  • heimi veittir þú.
  •  
  • Ein situr úti
  • yfir öldugeimi
  • fósturfold
  • feðra þinna,
  • hefir né eina
  • augum litið
  • lífmynd ljúfa
  • er þú leiddir fram.
  •  
  • Vittu samt að þar
  • á vörum lifir
  • broshýrra barna
  • og blíðra meyja
  • heitið heimfræga
  • er heyrir hver
  • móður margnefna
  • mögur í landi.
  •  
  • Ó! að þú mættir
  • augum leiða
  • landið loftháva
  • og ljósbeltaða,
  • þar sem um grænar
  • grundir líða
  • elfur ísbláar
  • að ægi fram.
  •  
  • Þar er Heklufjall
  • og Hofsjökull,
  • Baldjökull, Bláfell
  • og Baulutindur,
  • Hólmur, Hegranes
  • og Hlíðin góða,
  • þar sem enn byggja
  • ættmenn þínir.
  •  
  • Mundi þá hinn mikli
  • mögur Þorvaldar
  • kynland sitt kenna
  • og karlmannlegt þykja;
  • tign býr á tindum,
  • en traust í björgum,
  • fegurð í fjalldölum,
  • en í fossum afl.
  •  
  • Mundu þá sveinar
  • og meyjar bláeygar
  • Snælands hins snjókrýnda
  • snúast þér í móti,
  • frænda færandi
  • frægstum í heimi
  • barnslegar ástir
  • sem bestar kynnu.
  •  
  • Og feður harðhentir
  • hraustra drengja
  • og mæður málblíðar
  • munnhvítra snóta
  • blessa þann er bjó
  • börnum þeirra
  • fyrirmynd fegursta
  • frægðar að leita.
  •  
  • Og þó und sólu
  • suðurheima
  • eyðir þú ævi
  • að alföðurs vild,
  • ann þér um aldur
  • Ísafoldar
  • sonur og dóttir
  • meðan sær dunar.

Þökk

  • „Ein situr úti
  • yfir öldugeimi
  • fosturfold
  • feðra þinna,
  • hefir né eina
  • augum litið
  • lífmynd ljúfa
  • er þú leiddir fram.“
  •  
  • Svo kvað á hausti
  • hrímgrundar sjót
  • kynlanda kærstum
  • þá er kveðju flutti,
  • vitandi víst
  • um vingjöf þína,
  • dulin hvað dveldi
  • dýrgrip á leið.
  •  
  • Nú hefir bætta
  • sá er best um kunni
  • eftirþrá
  • augna vorra;
  • sæmir því að sæma
  • þann er senda lét
  • vona fylling
  • vorþökkum með.
  •  
  • Ungir og aldnir,
  • andvirki frá
  • gangið að skoða
  • í guðs musteri!
  • skín þar in helga
  • á höggnum steini
  • - ljóstær lífsbrunnur –
  • laug sáttmála.
  •  
  • Hver hefir leiddar
  • fyrir líkams augu
  • myndir guðlegar
  • musterið í?
  • Hefji höfuð sín
  • hingað farinn
  • lýður, og líti
  • lotningu með!
  •  
  • Sjáið hér fegursta
  • friðarmynd,
  • blíða Maríu
  • með barnið á skauti;
  • hallast að góðrar
  • guðsmóður knjám
  • ungur Jóhannes
  • og ástarblíður.
  •  
  • Sjáið ánni í
  • allra manna
  • lausnara ljúfan
  • og líknarskæran
  • skírn að skírast,
  • áður skepnu sína
  • guði vinni,
  • þá er glötuð var.
  •  
  • Sjáið enn fremur
  • ástvin bestan
  • barnanna ungu
  • er hann blessar þau;
  • „leyfið þeim,“ segir
  • hinn líknarfulli,
  • „öllum hjá mér
  • athvarfs að leita.“
  •  
  • Hver sá í huga
  • svo helg tíðindi?
  • hver lét þau stíga
  • af steinum fram?
  • Hver hefir leiddar
  • fyrir líkams augu
  • myndir guðlegar
  • musterið í?
  •  
  • Hefji höfuð sín
  • hingað farinn
  • lýður og lesi
  • letur á steini;
  • englar alskærir
  • og ástum bundnir
  • líða þar yfir –
  • en letrið greinir:
  •  
  • „Risti smíð þessa
  • í Róm suður
  • Albert Thorvaldsen
  • fyrir árum tólf,
  • ættjörðu sinni
  • Ísalandi
  • gefandi hana
  • af góðum hug.“
  •  
  • Albert Thorvaldsen
  • ættjörðu gaf;
  • hve skal ættjörð hans
  • Alberti þakka?
  • Breiðar eru bárur
  • að borgum fram,
  • frændinn fjarlægur
  • feðra láði.
  •  
  • Þá væri launað
  • ef þú líta mættir
  • ásján upplyfta
  • ungrar móður,
  • þar sem grátglaður
  • guði færir
  • barn sitt bóndi
  • að brunni sáttmála.
Samið árið 1838.
Eiginhandarrit er ekki til.
Frumprentun í: „Alberts Thorvaldsens æfisaga“. Khöfn 1841.
Einnig prentað í: Ljóðmæli eptir Jónas Hallgrímsson. B. Pjetursson og K. Gíslason hafa sjeð um prentunina. Khöfn 1847.
Til fróðleiks
  • Áhersla á nýyrði á degi íslenskrar tungu 2018
  • Nýyrðasmíð Jónasar í Orðbragði
  • Vísubotn 2018 - vísnasamkeppni grunnskólanema
  • Grein um steinasöfn Jónasar í Náttúrufræðingnum
  • Enn finnast bréf Jónasar
  • Raddir íslenskunnar 2017 - örmyndbönd
  • Jarðeldasaga Íslands
  • Nýr fánadagur - Dagur íslenskrar tungu
Landsbókasafn Íslands - Háskólabókasafn