Fylgstu með okkur á Facebook

Stökur

(21. desemberm. 1844)
  • Enginn grætur Íslending
  • einan sér og dáinn,
  • þegar allt er komið í kring
  • kyssir torfa náinn.
  •  
  • Mér er þetta mátulegt,
  • mátti vel til haga,
  • hefði ég betur hana þekkt
  • sem harma ég alla daga.
  •  
  • Lifðu sæl við glaum og glys,
  • gangi þér allt í haginn;
  • í öngum mínum erlendis
  • yrki ég skemmsta daginn.
  •  
  • Sólin heim úr suðri snýr,
  • sumri lofar hlýju;
  • ó, að ég væri orðinn nýr
  • og ynni þér að nýju!
Samdar árið 1844.
Tvö eiginhandarrit eru til. Annað er varðveitt í Árnastofnun í handritasafni Konráðs Gíslasonar (KG 31 a II). Hitt er varðveitt á Landsbókasafni (ÍB 13 fol. Handritasafn Bókmenntafélagsins).
Frumprentun í: Ljóðmæli eptir Jónas Hallgrímsson. B. Pjetursson og K. Gíslason hafa sjeð um prentunina. Khöfn 1847.
Til fróðleiks
  • Áhersla á nýyrði á degi íslenskrar tungu 2018
  • Nýyrðasmíð Jónasar í Orðbragði
  • Vísubotn 2018 - vísnasamkeppni grunnskólanema
  • Grein um steinasöfn Jónasar í Náttúrufræðingnum
  • Enn finnast bréf Jónasar
  • Raddir íslenskunnar 2017 - örmyndbönd
  • Jarðeldasaga Íslands
  • Nýr fánadagur - Dagur íslenskrar tungu
Landsbókasafn Íslands - Háskólabókasafn