Fylgstu með okkur á Facebook

Þorkell þunni

  • Friðar biðjum Þorkeli þunna,
  • þagnar er hann sestur við brunna;
  • óskemmtileg ævi mun vera,
  • ekkert sér til frægðar að gera.
  •  
  • Fyrrum hann í söngmannasessi
  • sagt er að gæti tekið á versi,
  • hábeljandi glumdi við gleði,
  • golufylltur naumast sér réði.
  •  
  • Uppstigningar æðstum á degi
  • engin von er söngmaður þegi.
  • Hermdu, Bragi! höfðingi ljóða:
  • hvernig gekk þá „Skrímslinu góða“?
  •  
  • Að er komið útgöngusálmi;
  • eins var það sem gneistar í hálmi,
  • þegar rauðum þeytir upp glóðum:
  • Þorkell verður allur að hljóðum.
  •  
  • Hausinn upp að kórstaf hann keyrir,
  • kúgast, svo úr nefinu dreyrir,
  • úr sér másar óskaparoku,
  • álíkt dimmri leirhverastroku.
  •  
  • Eins og þegar flugdrekar forðum
  • fleyttu um loftið glóandi sporðum,
  • skyggðu fyrir sólina sælu,
  • sátu menn í gjörningabrælu;
  •  
  • svo var inn í kórnum að kalla;
  • kreppist hý á öldruðum skalla;
  • sumir hættu sjálfir að drynja,
  • sumir fóru að emja og stynja.
  •  
  • Allir sneru augum frá jörðu,
  • upp í rjáfrið grátandi störðu;
  • skalf og sveigðist þakið útþanda
  • Þorkels fyrir losnuðum anda.
  •  
  • Geggjast allur guðsorðalestur,
  • á grátunum tvístígur prestur,
  • hleypir nú í hempuna vindi,
  • hrökkur úr úr kirkjunni í skyndi.
  •  
  • Í sama bili er sálmurinn búinn,
  • situr Keli móður og lúinn;
  • öllum finnst sem eitthvað sig dreymi,
  • aldrei meiri þögn varð í heimi.
  •  
  • Djákni fyrstur raknar úr roti,
  • rann sem mús úr nauðungarskoti,
  • fær sér bók og hættir að hrína,
  • herðir sig með bænina sína.
  •  
  • En á meðan út er að klykkja,
  • á er komin söguna lykkja:
  • Þorkell æpir: „hættu að hringja!
  • hef ég ekki lof til að syngja?“
  •  
  • Að svo mæltu aftur hann byrjar,
  • upp og niður gengur og kyrjar;
  • flýr þá, eins og fæturnir toga,
  • fólk, sem stæði kirkjan í loga.
  •  
  • Seinna var hann sóttur í kórinn
  • (svartur var þá á honum bjórinn)
  • örendur og oltinn á hnakkann –
  • á útgönguversinu sprakk hann.
Samið á árunum 1844-1845.
Eiginhandarrit er varðveitt á Landsbókasafni (ÍB 13 fol. Handritasafn Bókmenntafélagsins).
Frumprentun í: Fjölnir 8. ár, 1845.
Einnig prentað í: Ljóðmæli eptir Jónas Hallgrímsson. B. Pjetursson og K. Gíslason hafa sjeð um prentunina. Khöfn 1847.
Til fróðleiks
  • Áhersla á nýyrði á degi íslenskrar tungu 2018
  • Nýyrðasmíð Jónasar í Orðbragði
  • Vísubotn 2018 - vísnasamkeppni grunnskólanema
  • Grein um steinasöfn Jónasar í Náttúrufræðingnum
  • Enn finnast bréf Jónasar
  • Raddir íslenskunnar 2017 - örmyndbönd
  • Jarðeldasaga Íslands
  • Nýr fánadagur - Dagur íslenskrar tungu
Landsbókasafn Íslands - Háskólabókasafn