Hví skyldi ég ei vakna við
og verki tömu sinna –
veit eg að stuttri stundarbið
stefin mín öngvir finna –
en fyrst þú gast svo góðs til mín,
get eg þá nema minnst til þín,
ættprýði mín og minna!
Man eg þú nefndir máttarbaðm
mætan, er geði ljúfu
þegar hún hvarf í föðurfaðm
flugmóða varði dúfu;
hann hefir blessað barnið sitt,
blómin þín skrýða landið mitt
þegar ég bý í þúfu.
Samið árið 1844.
Eiginhandarrit sem er fyrirsagnarlaust er varðveitt í Árnastofnun í handritasafni Konráðs Gíslasonar (KG 31 a II).
Frumprentun í: Ljóðmæli eptir Jónas Hallgrímsson. B. Pjetursson og K. Gíslason hafa sjeð um prentunina. Khöfn 1847. [Fyrirsögn: „Brot“].