Allt hefi ég af öfum mínum,
illt er að vera líkur sínum,
annar kvað og annar saup;
ég á að heita barnið beggja;
búinn að stökka hvoru tveggja
grárra manna Grettishlaup.
Ólukkinn skal yrkja lengur,
enginn til þess finnur drengur,
og þó miklu minnur fljóð;
ólukkinn skal oftar súpa,
eg er fótaloðin rjúpa;
plokki þér mig nú, Gunna góð!
Samið árið 1844.
Þrjú eiginhandarrit til af fyrra erindinu en aðeins eitt af kvæðinu öllu. Fyrra erindið er varðveitt í Árnastofnun í handritasafni Konráðs Gíslasonar (KG 31 a II) og á Landsbókasafni (ÍB 13 fol. Handritasafn Bókmenntafélagsins). Endanleg gerð kvæðisins er aftar í heftinu á Landsbókasafni (ÍB 13 fol.).
Frumprentun í: Ljóðmæli og önnur rit eptir Jónas Hallgrímsson. Gefin út af Hinu íslenzka bókmenntafjelagi. Khöfn 1883.