Ljós er alls upphaf,
Ekkert er bjart,
ljóstær er þeirra
lífs uppspretta;
upphaf er Ekkert,
Ekkert er nótt,
því brennur nótt
í björtum ljóma.
Ó, mikli guð!
ó, megn hörmunga!
Ekkert að ending,
eilífur dauði;
sálin mín blíða,
berðu hraustlega
– sárt þótt sýnist –
sanninda ok.
Eilífð á undan,
og eftir söm,
orðin að engu
og Ósjálfur!
Það getur þér augu
þvegið hrein,
ljós veitt og lá –
og litu góða.
Þýtt árið 1845.
Eiginhandarrit sem er fyrirsagnarlaust er varðveitt á Landsbókasafni (ÍB 13 fol. Handritasafn Bókmenntafélagsins).
Frumprentun í: Ljóðmæli eptir Jónas Hallgrímsson. B. Pjetursson og K. Gíslason hafa sjeð um prentunina. Khöfn 1847. [Fyrirsögn: „Brot“]
Einnig prentað í: Rit eftir Jónas Hallgrímsson I (Ljóðmæli, smásögur og fleira). Rvík 1929. [Heildarútgáfa á verkum Jónasar í umsjón Matthíasar Þórðarsonar þjóðminjavarðar í 5 bindum sem kom út í Rvík á árunum 1929-37].
[Fyrirsögn: „Nihilismi“].