Ja, vidste min moder hvor mangefold
man prøves i fremmede lande!
„Han kastede med en gylden bold
og traf min glødende pande.“
Og nu jeg ved hverken ud eller ind,
og styrter igennem skoven,
og søger min hvide, min dejlige hind –
stjernerne blinke foroven.
O, guder! så skuer jeg jagtens mø
i søen bag dunkle lunde.
Hallo! det er ude – ak, jeg må dø!
Nu jage mig nymfernes hunde.
Samið árið 1844.
Tvö eiginhandarrit eru til. Annað er í bréfi til Konráðs sem líklega var skrifað 3. mars 1844. [Sjá: Bréf Konráðs Gíslasonar. Aðalgeir Kristjánsson bjó til prentunar. Rvík 1984].
Hitt er varðveitt á Landsbókasafni (ÍB 13 fol. Handritasafn Bókmenntafélagsins).
Frumprentun í: Rit eftir Jónas Hallgrímsson I (Ljóðmæli, smásögur og fleira). Rvík 1929. [Heildarútgáfa á verkum Jónasar í umsjón Matthíasar Þórðarsonar þjóðminjavarðar í 5 bindum sem kom út í Rvík á árunum 1929-37].