Márinn hann vita vildi hvað
af vörum fögrum streymir þér,
þig er hann sér á þessum stað
þrýsta þeim fast á eyra mér.
Márinn flögrar við fjöruborð,
forvitinn spyr hið ljósa kvöld:
„mundu það vera eintóm orð
eða brennandi kossafjöld?“
Síst veit nú kæra sálin mín
hvað svo mér friðar hug og geð;
orðin kossunum eru þín
svo undarlega vafin með.
Þýtt á árunum 1844-1845.
Eiginhandarrit er varðveitt í Árnastofnun í handritasafni Konráðs Gíslasonar (KG 31 a II).
Frumprentun í: Ljóðmæli eptir Jónas Hallgrímsson. B. Pjetursson og K. Gíslason hafa sjeð um prentunina. Khöfn 1847.