Kvæði samin 1826 - 1832

Kvæði samin 1826 - 1832

Fyrsta lína:
Hvi så mørk, og himmel, hvorfor græde!
Ár var alda
Hví grátið þér
Hér liggja sofin
Hæð veit eg standa
Hvurt ertu hniginn
Oxford, Basel, Erfurt, Salamanca,
Hví með sárum þú
Hví svo þrúðgu þú
Hvað man það undra
Bláa vegu
Hér sé friður! með heilsu þín
Hví viltu, andsvala
Vil dul bytte himlens hal
Þegi þú, vindur!
Festlige, favre dage
Gelur nú gleði
Mín er meyjan væna
Líti eg um loftin blá
Missum ei það mikla happ
Vík hér að, vinur
Við skulum sól
Máat inn megin
Röðull brosti, rann að næturhvílu
Sér ei skáldið skip á öldu
Þú sem daglega líða leið
Sérattu Snæfells
Skønne pige
Hérna er ótækt heima að sníkja
Dagens herre stolt og skøn
Skjambi meður skollanef
Flýttu fjalla yfir brún
Man eg þig, mey!
Þó landhringur bylgjum blám
Hví und úfnum
Ensom halvset af himlens sol
Þökk sé þér, vinur